به بهانه ی صدایت می نویسم

به بهانه ی صدایت می نویسم
به هوای خواندنت

می خواهم باز با من
چند سطری همراه شوی
تا برایت بگویم

حال که دستت در دستِ من است،
حتی میانِ واژه ها

حال که تنها درونِ این نوشته با من همقدم شده ای

سلام ای آشنای تنهایی
ای رفیقِ جدایی،
سلام . . .

پاییز شده
صدای خش خشِ برگها همانندِ صدای خُرد شدنِ تکه های قلبِ من است زیرِ ثانیه های نبودنت !

باز هم گرفته است
هوا را نمی گویم،
صدایم را
که همراهت این شعر را می خوانَد . . .

امروز دلم را به دریا زدم و بعد از مدتها
دوباره برایت می نویسم

دلم تنگ شده
برای چشمانت
برای خواندنِ نوشته هایم
برای صدایت که باز بخوانی نوشته هایم را

بخوان تا برایت بنویسم . . .
می خواهم در نوشته هایم اسمِ خود را هم میانِ کلمات قرار دهم تا بارِ دیگر بر لبانِ تو بیاید،

من اسمم را با صدایت دوست دارم . . ‌.

۴۰۴/۱/۴