ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺭﻓﺎﻗﺖ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ،

ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺭﻓﺎﻗﺖ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ،
ﺣﮑﺎﯾﺖ " ﻗﻬﻮﻩ " ﺍﯾﺴﺖ ،
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ... ...
ﺗﻠﺦِ ﺗﻠﺦ ﻧﻮﺷﯿﺪﻡ !
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺟﺮﻋﻪ ،
... ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻡ ،
ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻃﻌﻢ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ?ﺍ ﻧﻪ ؟ !
ﻭ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮔﯿﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﯿﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ،
ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻧﺶ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ !
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﻪ ﺷﺪ ،
ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ،
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻗﻬﻮﻩ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ !
ﺣﺘﯽ
،
ﺗﻠﺦِ ﺗﻠﺦ