یادمان نیست کجا صحبت بی دردی شد ؟

یادمان نیست کجا صحبت بی دردی شد ؟
اولین بار کجا نوبت نامردی شد ؟
یادمان نیست کجا ازخودمان دور شدیم ؟
یک شبه با کمی اندوخته مغرور شدیم !
وسوسه از دل ملعون که دنیا آمد !
و هوس با همه ی قدرتش اینجا آمد !
اولین بار کجا شرم به انسان خندید ؟
اولین سیب چگونه لب ما را بوسید ؟
یادمان نیست کجا راه خطا پیمودیم !
اولین بار کجا بنده ی شیطان بودیم ؟
یادمان نیست کجا کاشف تزویر شدیم ؟
کی در ابلیس خزیدیم و تکثیر شدیم !
اولین حرف دروغی که شنیدیم چه بود ؟
آنچه دیدیم و انگار ندیدیم چه بود !
در کجا شعله ی نورانی دل پایان یافت !
و کجا خصلت ابلیس شدن جریان یافت !
در صف سیب و سرابیم چه شد با این دل !
همه در پشت نقابیم چه شد با این دل !
دوست بودیم همه با همه ی آدم ها !
کم نمی کرد صفای دلمان را غم ها !
عشق و اخلاص و محبت همه مدفون شده است !!
عهد و پیمان و رفاقت همه ملعون شده است !!!
بین ما تا به خدا یک پل فانی هم نیست !
اعتقاد و شرف و عشقِ زبانی هم نیست !
کاش پیدا بشود روزنه ای سمت دعا !
راهی از توبه ی ماتابه گلستان خدا !
کاش کابوس زمستانی شیطان برود !

کاش ...

مخلوق خدا باز هم آدم بشود !!!!!