عاشقانه

از خدا خواسته ام
برود یادِ تو از خاطرِ من
تا مگر پاک شود...
نامِ تو از لوحِ دل ساده و خوش باور من!
آنچنان دور شَوی
که نماند اثری از تو و همراهیِ شعرِ تو
در اندیشه ی بی یاور من
از خدا خواسته ام
شعله ی عشقم اگر مانده هنوزم به دلت
سرد گردانده و خاموش کند
نشوی تا به ابد همپر بال و پر من!
ببرد یاد تو را تا خود صبح
با هرآنکس که دلش خواست
هم آغوش کند
که نباشی پس از این دلبر من
نکند اهل جهنم شوی و همسفرِ کیفر من !
همگناه من و همدستِ دلِ کافر من
از خدا خواسته ام
کمی امشب به صدای دل من گوش کند...
از خدا خواستم امشب ولی ای کاش
که نشنیده بگیرد همه را...
هرچه آورده ام امشب به زبان
پیش از آنکه بدَمد صبح سپید
همه را کاش...
که ای کاش فراموش کند!
نامت هرگز نشود خاطره در دفترِ من
نشَوی مست بجز با مِی و با ساغر من
"سایه ی مهر تو ای حضرت دوست
تا ابد کم نشود از سر من"