ترجمه قسمتی از نامه 31 نهج البلاغه

ترجمه قسمتی از نامه 31 نهج البلاغه

(نامه امام به فرزندش امام حسن(ع) در سال 38هجری ، وقتی از جنگ صفین باز میگشت و به سرزمین " حاضرین " رسیده بود)

پسرم!
بدان تو برای آخرت آفریده شده ای نه دنیا؛ برای رفتن از دنیا ، نه پایدار ماندن در آن ؛ برای مرگ ، نه زندگی جاودانه در دنیا؛
که هر لحظه ممکن است از دنیا کوچ کنی ، و به آخرت در آیی ، و تو شکار مرگی هستی که فرار کننده آن نجاتی ندارد، و هر که را بگوید به آن میرسد و سرانجام او را میگیرد .
پس از مرگ بترس !
نکند زمانی سراغ تو را گیرد که در حال گناه یا در انتظار توبه کردن باشی و مرگ مهلت ندهد و بین تو و توبه فاصله اندازد ، که در این حال خود را تباه کرده ای .
پسرم !
فراوان به یاد مرگ باش ، و یاد آنچه که به سوی آن میروی ،و پس از مرگ در آن قرار میگیری.
تا هنگام ملاقات با مرگ از هر نظر آماده باش، نیروی خود را افزون ، و کمر همت را بسته نگه دار که ناگهان نیاید و تو را مغلوب سازد .
مبادا دلبستگی فراوان دنیا پرستان و تهاجم حریصانه ی آنان به دنیا ، تو را مغرور کند ، چرا که خداوند تو را از حالات دنیا آگاه کرده و دنیا نیز از وضع خود تو را خبر داده و از زشتی های روزگار پرده برداشته است.