أَدْعُوكَ يَا سَيِّدِى

أَدْعُوكَ يَا سَيِّدِى
بِلِسانٍ قَدْ أَخْرَسَهُ ذَنْبُهُ
با زبانی می‌خوانمت که از شدت گناه
توان سخن گفتن هم ندارد
بپذیر بنده پشیمانت را...:)

ل۲۲