شعر قاب دنیا - آرمان پرناک

خیلی تکاندمش

راک

تازه خوابش برد

جاده را پوشیده‌ام برای تو

با همان کلاهِ شلوغِ شهر بر سر

و شالِ حیران بر گردن

دارم می‌آیم.

شومینه،

سر ماسه‌های ساحل را گرم کرده

تا

با تو همقدم‌تر شوم

قدم

قدم

تا ساعت: یک اشک مانده به لبخند تو

و گرامافونی که کنون عکس می‌خواند:

دارم می‌آیم

قابِ دنیایم

...قاب دنیایم

دارم می‌آیم...

«آرمان پرناک»

Photo by: Paul Bill

#شعرشمار
#آرمان_پرناک
#شعر
#عاشقانه
#یاد
#ادبیات
دیدگاه ها (۰)

با تو

داشت می ساخت لبم | دکلمه 1402

تو مرد اجتماعی پیراهن آجریمن دختری خجالتی و سردو چادریمن دخت...

تو مرد اجتماعی پیراهن آجریمن دختری خجالتی و سردو چادریمن دخت...

علی عبداللهی شاعر بیرجندی

شمس آقاجانی شاعر تهرانی

خالد بایزیدی

خولیو سزار گالان

عاشق این داستانم: دولا شد .. تا آمد لب هایش را نزدیک کند ما...

اقبال معتضدی

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط