بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم :
خداوند سبحان در قرآن کریم متذکر گردید: إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا - به راستی که انسان حريص وكم طاقت آفريده شده است.(19)
إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا - هنگامی كه بدی به او رسد بی‌تابی می‏كند.(20)
وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا - هرگاه بدى به او رسد، نالان است. و هرگاه خيرى به او رسد، بخيل است.(21)
إِلَّا الْمُصَلِّينَ -مگر وصل شدگان نماز گزاران.(22)
الَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ -آنها که در نماز و اتصال خود، مداومت دارند.(23)(سوره معارج آیه 19 تا 23)
آری، آدمی به خودی خود، همچون قطره‌ای معلق، ناتوان، کم طاقت و البته بسیار حریص است؛ چرا که کمال‌خواهی در فطرت او نهادینه شده است.اگر این قطره به اقیانوس رحمت واسعۀ الهی متصل نشود، در از دست دادن‌ها بی‌تابی می‌کند و نسبت به دستاوردها، بُخل می‌ ورزد؛ لذا مُصلّین، یعنی متصلین به آن چه خدا امر به اتصالش نموده و از جمله صلاة - نماز را مستثنا نمود.
اگر تحصیل تو، یا اشتغال و ازدواج تو، یا معیشت و ساختار زندگی دنیوی تو، یا هر کار خیری که به انجام می‌رسانی و به هر رشدی که می‌رسی، ماندگاری نداشته باشد و در همین دنیا، چه پیش ازمرگ و چه به همراه مرگ، نابود شوند، دیگر چه ارزش و فایده‌ای دارند؟! لذا باید بکوشیم که هر رویکرد و کاری، برای خدا باشد، تا وصل به باقی شود و باقی بماند، تا پس از مرگ و انتقال به عوالم دیگر، به کارمان بیاید و برایمان مفید باشد.إن شاء الله.(پایان)