پرترهٔ یک نوازنده (پونتورمو)
پرترهٔ یک نوازنده (پونتورمو)
پرتره یک نوازنده یک نقاشی ناتمام از هنرمند ایتالیایی رنسانس لئوناردو داوینچی است که قدمت آن به حدود سالهای ۱۴۸۳ تا ۱۴۸۷ میلادی برمیگردد . این اثر که در زمان حضور لئوناردو در میلان خلق شده، با رنگ روغن و شاید تمپرا بر روی یک صفحه کوچک از چوب گردو نقاشی شده است . این تنها نقاشی پرتره مرد شناخته شده از اوست و هویت سوژه آن در بین محققان مورد بحث و بررسی دقیق قرار گرفته است.
شاید تحت تأثیر معرفی سبک نقاشی پرتره هلندی اولیه به ایتالیا توسط آنتونلو دا مسینا ، این اثر نشاندهندهی تغییر چشمگیری از نقاشی پرتره نیمرخ است که در میلان قرن پانزدهم غالب بود. این اثر شباهتهای زیادی با سایر نقاشیهایی که لئوناردو در آنجا اجرا کرده است، مانند «باکرهی صخرهها» در موزه لوور و « بانویی با قاقم» دارد ، اما «پرتره یک نوازنده» تنها نقاشی پنلی او است که در شهر باقی مانده است، جایی که حداقل از سال ۱۶۷۲ در پیناکوتکا آمبروزیانا قرار داشته است. یکی از بهترین نقاشیهای لئوناردو که به خوبی حفظ شده است، هیچ سابقهی معاصری از سفارش وجود ندارد . بر اساس شباهتهای سبکی با سایر آثار لئوناردو ، تقریباً تمام تحقیقات فعلی حداقل چهرهی مدل را به او نسبت میدهند. عدم قطعیت در مورد بقیهی نقاشی ناشی از ویژگیهای سفت و سخت بدن است که از ویژگیهای آثار لئوناردو نیست. در حالی که این امر ممکن است با وضعیت ناتمام نقاشی توضیح داده شود، برخی از محققان معتقدند که لئوناردو توسط یکی از شاگردانش کمک شده است .
صمیمیت این پرتره نشان دهنده یک سفارش خصوصی یا سفارش یک دوست شخصی است. تا قرن بیستم تصور میشد که این نقاشی، لودوویکو اسفورزا ، دوک میلان و کارفرمای لئوناردو را نشان میدهد. در طول مرمت ۱۹۰۴-۱۹۰۵، حذف نقاشیهای اضافی ، دستی را نشان داد که نت موسیقی را در دست دارد و نشان میدهد که مدل، یک نوازنده بوده است. بسیاری از نوازندگان فعال در میلان قرن پانزدهم به عنوان مدل پیشنهاد شدهاند. فرانچیوس گافوریوس در طول قرن بیستم محبوبترین نامزد بود، اما در قرن بیست و یکم، نظر محققان به سمت آتالانته میلیوروتی تغییر کرد . از دیگر پیشنهادات قابل توجه میتوان به ژوسکن دِ پرز و گاسپار ون ویربکه اشاره کرد ، اما هیچ مدرک تاریخی برای اثبات قطعی هیچ یک از این ادعاها وجود ندارد. این اثر به دلیل ویژگیهای بیاحساس و چوبیاش مورد انتقاد قرار گرفته است، اما به دلیل شدت و سطح بالای جزئیات در چهره سوژه مورد توجه قرار گرفته است. تفاسیر علمی از نقاشی که یک نوازنده را در حال اجرا نشان میدهد تا ایدئولوژی خودخوانده لئوناردو مبنی بر برتری نقاشی بر سایر اشکال هنری مانند موسیقی، متغیر است.
.
.
#هنرگرد #لئوناردو_داوینچی #هنرهای_تجسمی #نقاشی #نقاشان_ایتالیا
پرتره یک نوازنده یک نقاشی ناتمام از هنرمند ایتالیایی رنسانس لئوناردو داوینچی است که قدمت آن به حدود سالهای ۱۴۸۳ تا ۱۴۸۷ میلادی برمیگردد . این اثر که در زمان حضور لئوناردو در میلان خلق شده، با رنگ روغن و شاید تمپرا بر روی یک صفحه کوچک از چوب گردو نقاشی شده است . این تنها نقاشی پرتره مرد شناخته شده از اوست و هویت سوژه آن در بین محققان مورد بحث و بررسی دقیق قرار گرفته است.
شاید تحت تأثیر معرفی سبک نقاشی پرتره هلندی اولیه به ایتالیا توسط آنتونلو دا مسینا ، این اثر نشاندهندهی تغییر چشمگیری از نقاشی پرتره نیمرخ است که در میلان قرن پانزدهم غالب بود. این اثر شباهتهای زیادی با سایر نقاشیهایی که لئوناردو در آنجا اجرا کرده است، مانند «باکرهی صخرهها» در موزه لوور و « بانویی با قاقم» دارد ، اما «پرتره یک نوازنده» تنها نقاشی پنلی او است که در شهر باقی مانده است، جایی که حداقل از سال ۱۶۷۲ در پیناکوتکا آمبروزیانا قرار داشته است. یکی از بهترین نقاشیهای لئوناردو که به خوبی حفظ شده است، هیچ سابقهی معاصری از سفارش وجود ندارد . بر اساس شباهتهای سبکی با سایر آثار لئوناردو ، تقریباً تمام تحقیقات فعلی حداقل چهرهی مدل را به او نسبت میدهند. عدم قطعیت در مورد بقیهی نقاشی ناشی از ویژگیهای سفت و سخت بدن است که از ویژگیهای آثار لئوناردو نیست. در حالی که این امر ممکن است با وضعیت ناتمام نقاشی توضیح داده شود، برخی از محققان معتقدند که لئوناردو توسط یکی از شاگردانش کمک شده است .
صمیمیت این پرتره نشان دهنده یک سفارش خصوصی یا سفارش یک دوست شخصی است. تا قرن بیستم تصور میشد که این نقاشی، لودوویکو اسفورزا ، دوک میلان و کارفرمای لئوناردو را نشان میدهد. در طول مرمت ۱۹۰۴-۱۹۰۵، حذف نقاشیهای اضافی ، دستی را نشان داد که نت موسیقی را در دست دارد و نشان میدهد که مدل، یک نوازنده بوده است. بسیاری از نوازندگان فعال در میلان قرن پانزدهم به عنوان مدل پیشنهاد شدهاند. فرانچیوس گافوریوس در طول قرن بیستم محبوبترین نامزد بود، اما در قرن بیست و یکم، نظر محققان به سمت آتالانته میلیوروتی تغییر کرد . از دیگر پیشنهادات قابل توجه میتوان به ژوسکن دِ پرز و گاسپار ون ویربکه اشاره کرد ، اما هیچ مدرک تاریخی برای اثبات قطعی هیچ یک از این ادعاها وجود ندارد. این اثر به دلیل ویژگیهای بیاحساس و چوبیاش مورد انتقاد قرار گرفته است، اما به دلیل شدت و سطح بالای جزئیات در چهره سوژه مورد توجه قرار گرفته است. تفاسیر علمی از نقاشی که یک نوازنده را در حال اجرا نشان میدهد تا ایدئولوژی خودخوانده لئوناردو مبنی بر برتری نقاشی بر سایر اشکال هنری مانند موسیقی، متغیر است.
.
.
#هنرگرد #لئوناردو_داوینچی #هنرهای_تجسمی #نقاشی #نقاشان_ایتالیا
- ۹.۷k
- ۱۵ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط