دروغگوئی

دروغگوئی به این دلایل زیر بد است یعنی گناه است:
1- دروغگوئی دیر یا زود رسوا می‌شود
و فرد دروغگو در میان مردم منفور و غیرقابل اعتماد می‌شود و همین امر موجب انزوا و کینه شده و این امر نیز منشأ بسیاری از خطاها و گناهان دیگر می‌شود و نیز دچار افسردگی و امراض عصبی می‌گردد.
2- فرد دروغگو در بلند مدت دروغ خودش را هم باور می‌کند
و حافظه اش مختل می‌شود و خود به دروغی که گفته مبتلا شده و بواسطۀ فراموشی زندگیش پریشان می‌گردد.
3- کسی که به دروغگوئی عادت کرد اراده و قضاوت و تشخیص او در همۀ امور زندگی فردی مختل می‌شود مثلاً بدانجا می‌رسد که حتی سیری یا گرسنگی خود را تشخیص نمی دهد و همین امر موجب ناراحتی دستگاه گوارش و سائر اعضای داخلی بدن می‌شود. یعنی اعضا و حواس بدنش به صاحبش دروغ می‌گوید.

منبع: کتاب پدیده شناسی گناه،فصل اول، اثر استاد علی اکبر خانجانی