«چند راز دربارۀ دروغ و ریا»

*دروغگوئی و ریا موجب دو گانگی و تناقض در سیستم اعصاب و روان شده و نهایتاً این جدال به بدن و همه اعضاء و جوارح سرایت می‌کند و تن را نیز بیمار می‌سازد. دروغگوئی‌، تن و روان را به فساد می‌کشاند.

*دروغگو بتدریج دروغ خود را باور می‌کند و این اساس نسیان و هذیان و جنون است.

*آنچه که موجب دروغ و ریا می‌شود، تلا ش برای گرفتن تأیید از دیگران است یعنی مردم پرستی علت العلل دروغگوئی بعنوان امّ الفساد و اساس کفر است.

*تلاش برای محبوب شدن‌، علت دروغ و ریا می‌باشد که نها یتاً موجب نفرت می‌شود. پس «دروغ » براستی دروغ است.

*تلاش برای اثبات هستی خویش، منشاء همه دروغها و ریاکاریها ست زیرا فقط خداست که صاحب هستی است.

*ریاکاری دینی، بدترین ریاکاریها ست (نفاق‌) زیرا فردی می‌خواهد ثابت کند که خداوند فقط با او و فرقۀ اوست و لاغیر‌. یعنی خدا مال اوست.
📗 دائرة المعارف عرفانی،جلد چهارم،فصل سوم
✏️مؤلف : استاد علی اکبر خانجانی
📆 تاریخ تألیف :1389 ه.ش
🔽لینک دانلود این کتاب (https://www.khanjany.org/theosophical-encyclopedia)