شب است و دل من و اسمان

شب است و دل من و اسمان
هردو گرفته
اسمان حال عجیبی دارد
دل من حال غریبی دارد
لحظه ای بعد که بغضم ترکید
اسمان نیز به حالم بگریست
اسمان تو از چه رو می باری؟
من ببارم که چنین افگارم
من از این زندگی شکوت دارم
من از این چرخ فلک بیزارم
اسمان من به خدا تنهاییم
اسمان خیره و من در او زل
وحشتی سخت مرا می کاهد
از ته دل می کشم فریادی
اسمان تو از چه رو می باری؟
پرنیان ارزوهایم بمرد
فلک از ناباوری روحم فسرد
اسمان این بخت برگشته منم
اینچنین خوار و خفی ...