(مادر 2 )

(مادر 2 )
آنکه گِردِ شمعِ دل پروانه وار*
بگذرد ازبال و از پَرمادراست***
آنکه دارد شافعی چون فاطمه*
درکنارِحوضِ کوثر مادراست***
آنکه درشادیّ دلبندان.خود*
گم شود پاهایش از سرمادراست***
آنکه خاکِ پا وگردِ راهِ اوست*
زیورِدیهیم واَفسرمادراست***
آنکه از دنیا ودین تامُلکِ عشق*
جمله راکرده مسخّر مادراست***.
آنکه شددرزیرِ پایِ خسته اش*
جنّت ومینو مقرّر مادراست***
آنکه ازداغِ عزیزی بی اَمان* َ
تادم مرگست مضطرمادراست***
ای دلا,درهجرتِ هرمادری*
ناله ی فرزند,مادرمادر است***
تا ابددراین نهیبِ حادثه*
همدمِ گلهایِ پرپرمادراست***
ای زمین بنگر که این مهمانِ تو*
لؤلؤ ومرجان وگوهرمادراست***
کعبه ی مقصودِاربابِ سخن*
زینتِ هرکِلک ودفترمادراست***
درگلستانِ دلارایِ اِرَم*
خوشترازیاسِ معطّر مادراست***
بی گمان شیرازه ی عشق ای عظیم*
از اَزل تاروزِمحشرمادراست******.
(برگِ سبزیست تحفه شاعری. ) 0. ( ازماهشهروبندرامام)