پارت یک سمی جات بانگو...این داستان : بیسکوت مادر

روزی روزگاری کفتری نامه رسان از مافیا به آژانس پرواز کرد و او کسی نبود جز بنده حقیر. رئیس مافیا یعنی موری مورچه ای یک پیغام مهم برای فوکوزاوا فوکولی فرستاده بود و در آن با مدادشمعی و دست خطی خرچنگ اندر قورباغه اینطور نوشته شده بود:
«فوکوزاوای مشنگ
دلم برایت گشاد شده است
کجا هستی برای دَر؟
خواستم بگویم کههههههههه
😃به یک مهمانی دعوت هستید😃
منتظر قدم های گلبارانتان هستیم
با تشکر فراوان
موری اوگای»
در زمانی که فوکولی داشت پیغام را میخواند رانپو داشت به صورت دزدکی چیپس سرکه نمکی زیر میز میخورد و از قضا من متوجه او شدم. به طرفش رفتم و در گوشش گفتم :«چیپس سرکه نمکی؟ به یوسانو نمیگم در صورتی که باهم بوخوریم.» اون هم قبول کرد و باهم شروع به خوردن کردیم. یوسانو متوجه شد و داد زد :«رانپوووو مگه نگفتم چیپس سرکه نمکی واست زهر مار محصوب میشه؟؟؟» رانپو بلند شد و جواب داد و قال او را با دادی فرا بنفش داد «این بیسکوت مادرهههه!!!!» دازای خندید و در حالی که از شدت خنده سرش را به دیوار میکوبید گفت :«بیسکوت مادر با طعم سرکه نمکی؟!» و من هم خنده ام گرفت نه ایطو!
آن روز ساکورا را ندیدم چون با آتسوشی یا بهتر است بگویم جینکو رفته بود دور دور
..................................................................