فلسفه عشق:

در حقیقت همه خیر و شر آدمی معلول این دو اراده مذکور است: دوست داشتن یا دوست داشته شدن... همه بدبختی‌های ذلت بار و تباه کننده بشری حاصل تلاش برای محبوب شدن در نزد دیگران است و این علت العلل دروغ، ریا و فریبکاری و پلیدی تا سرحد جنون و جنایت است...

آنکه هر کاری که می‌کند به این نیت است که دیگران دوستش بدارند همواره ناکام است و از جهان و جهانیان به کینه و نفرت می‌رسد و این زمینه جنون و جنایت است و نهایتاً می‌گوید که: دست من نمک ندارد.

در واقع دست این نوع آدمها حقیقتاً هم بی نمک است زیرا به قصد فریب قلوب به دیگران خدمت می‌کنند و این نابخشودنی ترین ریاکاری هاست زیرا قلوب بشری متعلق به خداست و خانه خداست و به تصرف بشری در نخواهد آمد.

پس این جنگ و مکر با خداست و لذا مورد نفرت خداست و نفرت خدا از بشر رانده شدن بشر بسوی آتش خشم اوست یعنی دوزخ. پس اراده به پرستیده شدن و محبوب بودن ذات کفر بشر است و منشأ همه صفات کافرانه و شرارت های بشری است و کفری جز این نیست زیرا پرستیده شدن فقط از آن خداست و لایق اوست.

🍀 دائرةالمعارف عرفانی جلد ششم ص۱۷۸
استاد علی اکبر خانجانی