ﮔﺮ ﺩﻟﻢ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﻨﺠﯽ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ ﺩﻟﺘﻨﮓ

ﮔﺮ ﺩﻟﻢ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﻨﺠﯽ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ ﺩﻟﺘﻨﮓ
ﮔﺮﺩﻟﻢ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﺗﺎ ﺷﺐ
ﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﺴﻮﺯﻡ ﺍﺯ ﺗﺐ
ﻧﮑﻨﯽ ﺁﺯﺍﺭﻡ
ﻧﮑﻨﯽ ﺑﯿﻤﺎﺭﻡ
ﮔﺮ ﺩﻟﻢ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺨﻮﺍﺑﻢ
ﻧﮑﻨﯽ ﺑﯿﺪﺍﺭﻡ
ﻣﻨﻮ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺟﺪﺍﯾﻢ ﻧﮑﻨﯽ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭﺍﺩﯼ ﺑﯽ ﻋﺸﻘﯽ ﻫﺎ
ﭼﺸﻢ ﻭ ﺩﻝ ﺑﺴﺘﻪ ﺭﻫﺎﯾﻢ ﻧﮑﻨﯽ
ﻣﻦ ﺩﺭﯾﻦ ﺩﺷﺖ ﺑﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﻑ ﻭﺧﻄﺮ
ﺟﺰﺀ ﺑﻪ ﺍﻟﻄﺎﻑ ﺗﻮﺍﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﻧﻈﺮ
ﻣﻦ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﭼﻪ ﺑﯽ ﻋﺎﺑﺮ ﻭ ﺗﻨﮓ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻪ ﺟﺰﺀ ﺷﯿﺸﻪ ﻭ ﺳﻨﮓ
ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﺭﻭﯼ ﮐﻨﻢ
ﺟﺰﺀ ﮔﻞ ﺭﻭﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﭼﻪ ﮔﻠﯽ ﺑﻮ ﮐﻨﻢ