باخود هر روز عهد می بندم که

باخود هر روز عهد می بندم که
در تلاش باشم به چشمانم بیاموزم فقط زیبائی های زندگی ارزش دیدن دارد
و باخود تکرار می کنم که یادم باشد،
هر آن ممکن است شبی فرا رسد آنچنان آرام گیرم که دیدار صبحی دیگر برایم ممکن نگردد،

پس هرگز به امید فردا محبت هایم را ذخیره نکنم
واین عهد به من جسارت می دهد که به عزیزترین هایم ساده بگویم :
«خوشحالم که ﻫﺴﺘﻳﺪ»