با خود عهد بستم که به چشمانم بیاموزم،

با خود عهد بستم که به چشمانم بیاموزم،
فقط زیبائی های زندگی ارزش دیدن دارد و
با خود تکرار می کنم که یادم باشد،
هر آن ممکن است شبی فرا رسد و آنچنان آرام گیرم که دیدار صبحی دیگر برایم ممکن نگردد،
پس هرگز به امید فردا "محبت هایم را ذخیره نکنم "و این عهد به من جسارت می دهد که به عزیزترین هایم ساده بگویم :
«خوشحالم که هستید..."