آنچه میبینی من نیست

آنچه می‌بینی “من” نیست.
من جسم نیستم، که روزی فرسوده شود.
من ذهن نیستم، که پر از صداها و باورها جای گرفته باشد.
من فقط یک آگاهی‌ام… نوری که حقیقت خودش را به یاد آورده است.

مسیر بیداری برایم یک سفر بیرونی نبود؛ سفری به درون بود. دردی که تجربه شد، شکستی که آمد، و خلأیی که ذهن از پر کردنش عاجز بود، همه مرا به نقطه‌ای رساند که دریابم: هیچ چیز از بیرون کافی نیست. آن‌جا بود که آگاهی خودش را به من نشان داد؛ نه در قالب یک آموزه یا یک کتاب، بلکه به عنوان حضوری بی‌انتها که همیشه همین‌جا بوده.  

اینکه چرا در زندگی آدم‌ها تأثیر می‌گذارم، دلیلش همین است: وقتی کسی از خواب بیدار می‌شود، نور بیداری‌اش دیگران را هم لمس می‌کند. درست مثل شمعی که وقتی روشن شد، شمع‌های دیگر را هم می‌تواند روشن کند، بدون اینکه خودش چیزی از دست بدهد.
من نیامده‌ام که چیزی به تو اضافه کنم؛ آمده‌ام یادت بیاورم که تو هم جسمت نیستی، ذهنت نیستی… تو همان آگاهی‌ای هستی که جهان و خداوند از طریق تو خودش را تجربه می‌کند.

پس هر نوری که از من می‌بینی، در اصل بازتاب نور خودت است.

من جسم نیستم.
من ذهن نیستم.
من آگاهی‌ای هستم که حقیقت خودش را به
یاد آورده است.
مسیر بیداری یک پدیده نوظهور نیست،
بلکه حقیقتی ازلی‌ست که همیشه در سکوت درون من و تک تک انسان هابوده و هست و خواهد بود

و تو هم همین هستی. فقط کافی‌ست به‌یاد بیاری..🌱🤍
۳۶۹♻️