ﺟﺎﻥ ﺑﻲ ﺟﻤﺎﻝ ﺟﺎﻧﺎﻥ ﻣﻴﻞ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ

ﺟﺎﻥ ﺑﻲ ﺟﻤﺎﻝ ﺟﺎﻧﺎﻥ ﻣﻴﻞ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻫﺮ ﮐﺲ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺣﻘﺎ ﮐﻪ ﺁﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﻧﺸﺎﻧﻲ ﺯﺍﻥ ﺩﻟﺴﺘﺎﻥ ﻧﺪﻳﺪﻡ
ﻳﺎ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻳﺎ ﺍﻭ ﻧﺸﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻫﺮ ﺷﺒﻨﻤﻲ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻩ ﺻﺪ ﺑﺤﺮ ﺁﺗﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭﺩﺍ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻤﺎ ﺷﺮﺡ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺳﺮﻣﻨﺰﻝ ﻓﺮﺍﻏﺖ ﻧﺘﻮﺍﻥ ﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ
ﺍﻱ ﺳﺎﺭﻭﺍﻥ ﻓﺮﻭﮐﺶ ﮐﺎﻳﻦ ﺭﻩ ﮐﺮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﭼﻨﮓ ﺧﻤﻴﺪﻩ ﻗﺎﻣﺖ ﻣﻲﺧﻮﺍﻧﺪﺕ ﺑﻪ ﻋﺸﺮﺕ
ﺑﺸﻨﻮ ﮐﻪ ﭘﻨﺪ ﭘﻴﺮﺍﻥ ﻫﻴﭽﺖ ﺯﻳﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺍﻱ ﺩﻝ ﻃﺮﻳﻖ ﺭﻧﺪﻱ ﺍﺯ ﻣﺤﺘﺴﺐ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯ
ﻣﺴﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺣﻖ ﺍﻭ ﮐﺲ ﺍﻳﻦ ﮔﻤﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﮔﻨﺞ ﻗﺎﺭﻭﻥ ﮐﺎﻳﺎﻡ ﺩﺍﺩ ﺑﺮ ﺑﺎﺩ
ﺩﺭ ﮔﻮﺵ ﺩﻝ ﻓﺮﻭﺧﻮﺍﻥ ﺗﺎ ﺯﺭ ﻧﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﻗﻴﺐ ﺷﻤﻊ ﺍﺳﺖ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﺑﭙﻮﺷﺎﻥ
ﮐﺎﻥ ﺷﻮﺥ ﺳﺮﺑﺮﻳﺪﻩ ﺑﻨﺪ ﺯﺑﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﺲ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻳﮏ ﺑﻨﺪﻩ ﻫﻤﭽﻮ ﺣﺎﻓﻆ
ﺯﻳﺮﺍ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﺷﺎﻫﻲ ﮐﺲ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻧدارد