✍ شخص ساده لوحي مكرر شنيده بود كه خداوند ، ضامن رزق بندگا

✍ شخص ساده لوحي مكرر شنيده بود كه خداوند ، ضامن رزق بندگان و روزي رسان همه موجودات است .

به همين خاطر به فكر افتاد كه گوشه مسجدي برود و مشغول عبادت شود و از خداوند روزي خود را بگيرد .

به اين قصد يكروز از سرصبح بمسجد رفت و مشغول عبادت شد همين كه ظهر شد از خداوند طلب ناهار كرده ، هرچه بانتظار نشست برايش ناهاري نرسيد تا اينكه شام شد و او باز از خدا طلب شام كرد و چشم به راه ماند .

چند ساعتي از شب گذشته ، درويشي وارد مسجد شده پاي ستوني نشست و شمعي روشن كرد و قدري خورش و چلو و نان جلو گذاشت و شروع كرد به خوردن .

مرد كه از صبح با شكم گرسنه از خدا طلب روزي كرده بود ديد که درويش نيمي از غذا را خورد و عنقريب باقيش را هم مي خورد ؛ بي اختيار سرفه اي كرد .

درويش كه صداي سرفه را شنيد گفت
هركه هستي بفرما پيش مرد بينوا كه از گرسنگي مي لرزيد ، پيش آمده و با او مشغول خوردن شد .

وقتي سير شد درويش شرح حالش را پرسيد و او هم حكايت خود را تعريف كرد . درويش گفت : اگر سرفه نكرده بودي ، من از كجا ميدانستم اينجايي تا تعارف كنم و تو هم به روزي خودت برسي؟!

شكي نيست كه خدا روزي رسان است اما يك سرفه ای هم بايد كرد !

@Aavaonava