رسیدن جن به نور قدسی، و یا رسیدن انس به روح قدسی، هرگز به

رسیدن جن به نور قدسی، و یا رسیدن انس به روح قدسی، هرگز به معنای محفوظ ماندن آنها از خطا و لغزش و مصونیت از تنزل از مقام واقعی آنها نیست، بلکه علاوه بر آن، لازم است توسط پروردگار رحیم، جن به نور قدسی و انس به روح قدسی «تأیید» گردند؛ چنان‌که آدم(ع) پس از هبوط به عالم مُلک و پناه بردن به کوه صفای انسان کامل، تحت تربیت رحیمی او قرار گرفت و به واسطه کلمات رحمانی توبه نمود و به روح قدسی تأیید شد و به جایگاه اصلی خود، یعنی مقام «خلیفۀ‌‌اللهی»، نایل گردید. ابلیس نیز اگر همچون آدم(ع) توبه می کرد و به نور قدسی تأیید می‌شد، دوباره به جایگاه واقعی خود راه می یافت.

لطایف قرآنی
اثر عارف صاحبدل
یعقوب قمری شریف‌آبادی