عاشقم ، سوخته ام ، وا بگذارید مرا

عاشقم ، سوخته ام ، وا بگذارید مرا
لحظه ای با د ل شیدا بگذارید مرا

من در افتاده ام از پا دگر ای همسفران
ببرید از من و تنها بگذارید مرا

سرنوشت من و دل بی سرو سامانی بود
به قضا و قدر این جا بگذارید مرا

عاقلان ، راه سلامت به شما ارزانی
من که مجنونم و رسوا بگذارید مرا

خسته و کوفته از شور و شر زندگی
یکدم آسوده ز غوغا بگذارید مرا

تلخکامم که به غمخواری من بنشینید
شاد از آنم که به غمها بگذارید مرا

دل دیوانه عاشق ، نشود پند پذیر
بهتر آنست به خود وا بگذارید مرا.