عاشقم ، سوخته ام ، وا بگذارید مرا

عاشقم ، سوخته ام ، وا بگذارید مرا
لحظه اى با د ل شیدا بگذارید مرا

من در افتاده ام از پا دگر اى همسفران
ببرید از من و تنها بگذارید مرا

سرنوشت من و دل بی سرو سامانی بود
به قضا و قدر این جا بگذارید مرا

عاقلان ، راه سلامت به شما ارزانی
من كه مجنونم و رسوا بگذارید مرا

خسته و كوفته از شور و شر زندگی
یكدم آسوده ز غوغا بگذارید مرا

تلخكامم كه به غمخوارى من بنشینید
شاد از آنم كه به غمها بگذارید مرا

دل دیوانه عاشق ، نشود پند پذیر
بهتر آنست به خود وا بگذارید مرا.