دل لحضه ای یاد تو کرد و صد پاره شد

دل لحضه ای یاد تو کرد و صد پاره شد
یاد دوری کرد و دنبال چاره شد
جز چشمان زیبایت راهی نبود
به یاد آنها شد و اشک فواره شد
مرهمی جز روی تو و یاد تو نیست
آخر جز تو به که می شود دلداده شد
یاری به از این نتوانم شناخت
آنکه دل دیدش و دیوانه شد
واز برای وصل او
آمد و پیلید و پروانه شد
تا به سوزد در طواف او
آنکه هم شمع و هم خدا خانه شد
از برای او سوختن چه باک
او که چراغ این سیه خانه شد
دل ز دوریش یک لحظه نتواند
از فراغش سر به سقاخانه شد
مست مستش شدم ای رفیق
آنکه آمد هم می و هم پیمانه شد
عشق شد جان شد وجود و نفس
یکی یک دانه و دردانه شد
دل اسیرش شد ومال خود نیست دگر
بی چاره شد دیوانه شد دیوانه شد