گفت: بودنِ آدما که دیگه اندوه نداره!

گفت: بودنِ آدما که دیگه اندوه نداره!
گفتم داره،
نبودنِ آدما دردِ نبودنشونه و تحمل کردنِ دنیا بدونشون...
بودنِ آدما دردِ ترس داره،
ترس از آینده ای که ممکنه پر بشه از نبودنشون،
آینده ای که مجبورمون کنه به تحمل کردنِ دنیا بدونشون و دَم نزدن...