بسم الله الرحمن الرحیم

1 - رو ترش‌ کرد و رخ‌ برتافت‌،

2 - ‌که‌ ‌آن‌ نابینا نزد وی‌ آمد

3 - و تو چه‌ دانی‌! شاید ‌او‌ پاک‌ شود،

4 - ‌ یا ‌ پند گیرد و ‌آن‌ پند سودش‌ دهد

5 - اما ‌آن‌ ‌که‌ [‌از‌ پند تو] اظهار بی‌نیازی‌ می‌کند،

6 - ‌پس‌ تو ‌به‌ ‌او‌ می‌پردازی‌

7 - و ‌اگر‌ ‌هم‌ پاک‌ نشود، گناهی‌ ‌بر‌ تو نیست‌

8 - و اما ‌آن‌ ‌که‌ شتابان‌ ‌به‌ سویت‌ آمده‌،

9 - ‌در‌ حالی‌ ‌که‌ ‌از‌ ‌خدا‌ می‌ترسد،

10 - ‌پس‌ تو ‌از‌ ‌او‌ ‌به‌ دیگری‌ می‌پردازی‌

11 - چنین‌ مپندار، ‌که‌ ‌این‌ [آیات‌] تذکاری‌ ‌است‌

12 - ‌پس‌ ‌هر‌ ‌که‌ خواهد ‌آن‌ ‌را‌ یاد کند

13 - [‌که‌] ‌در‌ صحیفه‌هایی‌ ارجمند،

14 - والا و پاکیزه‌،

15 - ‌به‌ دست‌ سفیرانی‌،

16 - گرامی‌ و نیکوکار ‌است‌

17 - مرگ‌ ‌بر‌ ‌این‌ انسان‌، چقدر حق‌ پوش‌ و ناسپاس‌ ‌است‌

18 - ‌خدا‌ ‌او‌ ‌را‌ ‌از‌ چه‌ چیزی‌ آفریده‌!

19 - ‌او‌ ‌را‌ ‌از‌ نطفه‌ای‌ آفرید و موزونش‌ ساخت‌

20 - آن‌گاه‌ راه‌ [ایمان‌ و اطاعت‌] ‌را‌ ‌بر‌ ‌او‌ آسان‌ کرد

21 - سپس‌ وی‌ ‌را‌ بمیراند و ‌به‌ گورش‌ برد

22 - سپس‌ ‌هر‌ وقت‌ بخواهد زنده‌اش‌ می‌کند

23 - ولی‌ نه‌! هنوز [انسان‌] آنچه‌ ‌را‌ ‌که‌ خدایش‌ فرمان‌ داده‌ ‌به‌ جا نیاورده‌ ‌است‌

24 - ‌پس‌ آدمی‌ باید طعام‌ خویش‌ ‌را‌ بنگرد

25 - ‌به‌ تحقیق‌ ‌ما آب‌ فراوانی‌ [‌از‌ آسمان‌] فرو ریختیم‌

26 - سپس‌ زمین‌ ‌را‌ ‌از‌ ‌هم‌ شکافتیم‌، شکافتنی‌

27 - و ‌در‌ ‌آن‌ دانه‌ها برویاندیم‌

28 - و انگور و سبزی‌،

29 - و زیتون‌ و خرما،

30 - و باغ‌های‌ پردرخت‌،

31 - و میوه‌ و علفزار

32 - ‌تا‌ متاعی‌ ‌برای‌ ‌شما‌ و چهارپایانتان‌ ‌باشد‌

33 - ‌پس‌ چون‌ ‌آن‌ صیحه گوش‌ خراش‌ ‌در‌ رسد،

34 - روزی‌ ‌که‌ آدمی‌ ‌از‌ برادرش‌ بگریزد،

35 - و ‌از‌ مادر و پدرش‌،

36 - و ‌از‌ همسر و فرزندانش‌

37 - ‌در‌ ‌آن‌ روز ‌هر‌ کسی‌ ‌از‌ مردم‌ وضعی‌ دارد ‌که‌ ‌به‌ ‌خود‌ مشغولش‌ سازد

38 - ‌آن‌ روز بعضی‌ چهره‌ها باز و روشن‌اند

39 - خندان‌ و شادمانند

40 - و برخی‌ چهره‌ها ‌آن‌ روز [گرفته‌اند و] ‌بر‌ ‌آنها‌ غبار [اندوه‌] نشسته‌ ‌است‌

41 - تیرگی‌ و سیاهی‌ ‌آنها‌ ‌را‌ پوشانده‌ ‌است‌

42 - آنان‌ همان‌ کافران‌ بدکارند