بگذار سر به سینه ی من در سکوت ، دوست

بگذار سر به سینه ی من در سکوت ، دوست
گاهی همین قشنگترین شکلِ گفتگوست

بگذار دستهای تو با گیسوان من
سر بسته باز شرح دهند آنچه مو به موست

دلواپس قضاوت مردم نباش ، عشق
چیزی که دیر می برد از آدم آبروست

آزار می رسانم اگر خشمگین نشو
از دوستان هر آنچه به هم میرسد ، نکوست

من را مجال دلخوشی بیشتر نداد
ابری که آفتاب دمی در کنار اوست

آغوش واکن ! ابر مرا در بغل بگیر    
بارانی ام شبیه بهاری که پیش روست