دشت‌هایی چه فراخ ...

دشت‌هایی چه فراخ ...
کوه‌هایی چه بلند ...
در گلستانه چه بوی علفی می‌آمد !
من در این آبادی ، پِیِ چیزی می‌گشتم :
پِی خوابی شاید ،
پی نوری ، ریگی ، لبخندی ...
من چه سبزم امروز ...
و چه اندازه تنم هوشیار است
نکند اندوهی ، سر رسد از پس کوه !
سایه‌هایی بی لک ...
گوشه‌ی روشن و پاک ...
کودکانِ احساس ! جای بازی این‌جاست !
زندگی خالی نیست :
مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست
آری تا شقایق هست ، زندگی باید کرد !
سهراب سپهری
دیدگاه ها (۱۲)

دشت هایی چه فراخکوه هایی چه بلنددر گلستانه چه بوی علفی می آم...

دشت‌هایی چه فراخ!کوه‌هایی چه بلنددر گلستانه چه بوی علفی می‌آ...

تا شقایق هست زندگی باید کرد دشت هایی چه فراخ            کوه ...

دشت هایی چه فراخ کوه هایی چه بلند در گلستانه چه ب...

دشت هایی چه فراخ            کوه هایی چه بلند در گلستانه چه ب...

دشت هایی چه فراخ! کوه هایی چه بلند! در گلستانه چه بوی علفی م...

دشت هایی چه فراخ...کوه هایی چه بلند...در گلستانه چه بوی علفی...

شهرام ناظری _ گلستانه

‌ دشت هایی چه فراخکوه هایی چه بلنددر گلستانه چه بوی علفی می ...

دشت هایی چه فراخ کوههایی چه بلند... در گلستانه چه بوی علفی ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط