ﯾﮏ‌ﻧﻔﺮ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪﻩ...ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺩﺭﻣﻦ

ﯾﮏ‌ﻧﻔﺮ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪﻩ...ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺩﺭﻣﻦ
ﺍﺯ ﺑﺪِ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺩﺭﻣﻦ
ﻣﺜﻞ ﻣﻮﺟﯽ‌ﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﺭﺍﻡ‌ﺷﺪﻥ، ﻣﺮﺩﻥ ﺍﻭﺳﺖ
ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻦ‌ﺭﻭﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺳﺮِﻋﺼﯿﺎﻥ ﺩﺭﻣﻦ
ﺑﯿﺶ‌ﺍﺯﺍﯾﻦ ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﻮﺩﻩ‌ﺷﺪﻥ ﺑﺎﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ
ﭼﻨﺪﺭﻭﺯﯼ‌ﺳﺖ ﮐﻪ‌ﮔﻮﯾﺎ ﺷﺪﻩ‌ﻃﻮﻓﺎﻥ ﺩﺭﻣﻦ
ﺯﯾﺮِ ﺍﻣﻮﺍﺝِ ﻏﻢ ﺍﺯﺑﺲ ﮐﻪ‌ﺗﻨﻢ ﻟﺮﺯﯾﺪﻩ‌ﺍﺳﺖ
ﻣﺜﻞ ﺍﯾﻦ‌ﺍﺳﺖ ﮐﻪ‌ ﯾﮏ‌ﺑﻢ ﺷﺪﻩ‌ﻭﯾﺮﺍﻥ ﺩﺭ‌ﻣﻦ!
ﺷﺎﻧﻪ‌ﺍﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﻐﺾ ﮔﺮﻩ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺪ
ﺧﺮﻣﻨﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻮﻩِ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺩﺭﻣﻦ
ﮔﺎﻩ‌ﮔﺎﻫﯽ ﭘُﺮﻡ ﺍﺯ ﺣﺲِ ﺗﻮﻟّﺪ...ﺍﻣﺎ
ﮔﺎﻩ‌ﻫﻢ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﺴﯽ ﺟﺎﻥ ﺩﺭﻣﻦ...
#
ﻫﯿﭻ ﺭﺍﻫﯽ ﺑﻪ‌ﺟﺰﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ...ﺑﺰﻥ ﺁﺗﺶ ﺭﺍ...
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ _ﺍﺯ ﺗﺮ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺸﮏ_ ﺑﺴﻮﺯﺍﻥ ﺑﺎ ﻣﻦ!!