غمگین مشو که سنگ، مرامش شکستن است

غمگین مشو که سنگ، مرامش شکستن است
آیـــیـــنه نـــــیز ترس مدامش، شکستن است

گیرم که صخره دست خودش را بلند کرد
دریا ! نرو! که پشت ِ سلامش شکستن است

باران همیشه دوست ِ بی شیله پیله هاست
شیشه ! تگرگ، لـُب کلامش شکستن است

چشم انتظار معجزه ماندن حماقت است
پیوند مشت و آینه نامش شکستن است

دلخوش به ریشه هات نباش ای درخت پیر
گاهی سکوت باد، پیامش شکستن است

بگذار عشق قسمتی از زندگی شود
گاهی بشر دلیل دوامش شکستن است..!
paydar