ﺩﺭ ﭼﺮﺥِ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻧﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﭼﯿﺴﺘﻢ ؟

ﺩﺭ ﭼﺮﺥِ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻧﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﭼﯿﺴﺘﻢ ؟
ﺑﻬﺮِ ﭼﻪ ﺁﻣﺪﻡ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺯ ﭼﻪ ﺯﯾﺴﺘﻢ ؟
ﮐﻮﭼﮏ ﺗﺮﻡ ﺯ ﺯﺭﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺩﻋﺎﯼِ ﺧﻮﺩ
ﺍﻓﻼﮎ ﺩﺭ ﻧﻮﺭﺩﻡ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻤﺮﻩ ﺑﯿﺴﺘﻢ !
ﺍﯾﻦ ﻋﻤﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﯿﺶ ﻧﯿﺴﺖ ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻝِ ﺧﻮﺩ
ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑُﻮَﺩ ﻋﻤﺮ ﻭ ﺯﯾﺴﺘﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ ﺍﺯ ﺍﺯﻝ ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﭘﺎﯾﺪﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ
ﺯﯾﻦ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻭﻗﺖِ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﻣﯽ ﮔﺮﯾﺴﺘﻢ
ﺧﯿﺮﻩ ﺳﺮﯼ ﻧﮕﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯِ ﻋﻤﺮ
ﮔﻪ ﺍﯾﺪﺍﻝ ﻓﮑﺮ ﻭ ، ﮔﻬﯽ ﺍﻭﻣﺎﻧﯿﺴﺘﻢ !
ﺧﻮﺍﻫﯽ " ﻋﻄﺎ " ﮐﻪ ﮐﺸﻒ ﮐﻨﯽ ﺭﺍﺯِ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ
ﺭﻭ ﺑﺎﺩﻩ ﻧﻮﺵ ﻭ ﭘُﺮﺱ ﺯ ﺳﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﮐﯿﺴﺘﻢ