امیدوار باش

امیدوار باش
تنها بازمانده ی یک کشتی شکسته، با جریان آب به یک جزیره ی دور افتاده برده شد. با بی قراری به درگاه خداوند دعا می کرد تا او را نجات بخشد. ساعت ها به اقیانوس چشم می دوخت، تا شاید نشانی از کمک بیابد اما هیچ چیز به چشم نمی آمد. سرانجام ناامید شد و تصمیم گرفت که کلبه ای کوچک بسازد تا از خود و وسایل اندکش بهتر محافظت نماید. روزی پس از آنکه از جستجوی غذا باز گشت، خانه ی کوچکش را در آتش یافت؛ دود به آسمان رفته بود. اندوهگین فریاد زد:” خدایا چگونه توانستی با من چنین کنی؟” صبح روز بعد، با صدای یک کشتی که به جزیره نزدیک می شد از خواب برخاست، آن کشتی می آمد تا او را نجات دهد. مرد از نجات دهندگانش پرسید:” چطور متوجه شدید که من اینجا هستم؟” آنها گفتند:” ما علامت دودی را که فرستادی، دیدیم!”
نکته:
آسان می توان دلسرد شد، هنگامی که به نظر می رسد کارها بر وفق مراد ما پیش نمی روند، اما نباید امیدمان را از دست بدهیم زیرا خدا در کار و زندگی ما حضور دارد و از تمام اعمال و افکار ما آگاه است، حتی در میان درد و رنج و سختی ها ناملایمات روزگار. شاید مصیبت هایی که به ما می رسد علامتی باشد برای فراخواندن رحمت خداوند. به یاد داشته باشیم که برای تمام استدلال های منفی ما، خداوند پاسخ مثبتی دارد