دهانت را می‌بویند
دهانت را می‌بویند
مبادا که گفته باشی دوستت دارم
دلت را می‌بویند...
روزگار ِ غریبی‌ست ، نازنین
و عشق را
کنار ِ تیرک ِ راه‌بند
تازیانه می‌زنند
عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
در این بُن‌بست ِ کج‌وپیچ ِ سرما
آتش را
به سوخت‌بار ِ سرود و شعر
فروزان می‌دارند
به اندیشیدن خطر مکن
روزگار ِ غریبی‌ست ، نازنین
آن که بر در می‌کوبد شباهنگام
به کُشتن ِ چراغ آمده است
نور را در پستوی خانه نهان باید کرد
مبادا که گفته باشی دوستت دارم
دلت را می‌بویند...
روزگار ِ غریبی‌ست ، نازنین
و عشق را
کنار ِ تیرک ِ راه‌بند
تازیانه می‌زنند
عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
در این بُن‌بست ِ کج‌وپیچ ِ سرما
آتش را
به سوخت‌بار ِ سرود و شعر
فروزان می‌دارند
به اندیشیدن خطر مکن
روزگار ِ غریبی‌ست ، نازنین
آن که بر در می‌کوبد شباهنگام
به کُشتن ِ چراغ آمده است
نور را در پستوی خانه نهان باید کرد
- ۸۲۷
- ۰۹ آبان ۱۳۹۸
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط