بسم الله الرحمن الرحیم

31 - و چون‌ فرستادگان‌ ‌ما ‌برای‌ ابراهیم‌ مژده‌ی‌ [فرزند] آوردند، گفتند: البته‌ ‌ما هلاک‌ کنندگان‌ اهل‌ ‌این‌ شهر خواهیم‌ ‌بود‌، چرا ‌که‌ مردمش‌ ستمکار بوده‌اند

32 - ‌گفت‌: لوط ‌در‌ ‌آن‌ جاست‌ گفتند: ‌ما بهتر می‌دانیم‌ چه‌ کسانی‌ ‌در‌ ‌آن‌ جا هستند ‌او‌ و کسانش‌ ‌را‌ نجات‌ خواهیم‌ داد، جز زنش‌ ‌را‌ ‌که‌ ‌از‌ باقی‌ ماندگان‌ خواهد ‌بود‌

33 - و هنگامی‌ ‌که‌ فرستادگان‌ ‌ما ‌به‌ سوی‌ لوط آمدند، ‌از‌ حضورشان‌ بدحال‌ شد و ‌در‌ کارشان‌ فرو ماند گفتند: نترس‌ و غم‌ مدار ‌که‌ البته‌ ‌ما تو و خاندانت‌ ‌را‌ نجات‌ می‌دهیم‌، جز همسرت‌ ‌که‌ ‌در‌ میان‌ قوم‌ باقی‌ می‌ماند

34 - ‌ما ‌بر‌ مردم‌ ‌این‌ شهر ‌به‌ سزای‌ ‌این‌ ‌که‌ فسق‌ می‌کردند عذابی‌ ‌از‌ آسمان‌ فرو خواهیم‌ فرستاد

35 - و ‌از‌ ‌آن‌ شهر [ویران‌ ‌شده‌] ‌برای‌ مردمی‌ ‌که‌ می‌اندیشند نشانه روشنی‌ باقی‌ گذاشتیم‌

36 - و ‌به‌ سوی‌ [مردم‌] مدین‌ برادرشان‌ شعیب‌ ‌را‌ [فرستادیم‌] ‌گفت‌: ای‌ قوم‌ ‌من‌! ‌خدا‌ ‌را‌ بپرستید، و ‌به‌ روز قیامت‌ امید داشته‌ باشید، و ‌در‌ زمین‌ سر ‌به‌ فساد برندارید

37 - ‌پس‌ ‌او‌ ‌را‌ تکذیب‌ کردند و زلزله‌ ‌آنها‌ ‌را‌ فرو گرفت‌ و بامدادان‌ ‌در‌ خانه‌هایشان‌ ‌در‌ جا مردند

38 - و عاد و ثمود ‌را‌ [نیز هلاک‌ کردیم‌]، و همانا [‌این‌ هلاکت‌] ‌از‌ خانه‌های‌ [ویران‌ شده‌ی‌] آنان‌ ‌به‌ خوبی‌ ‌برای‌ ‌شما‌ پدیدار گردید، و شیطان‌ کارهایشان‌ ‌را‌ ‌در‌ نظرشان‌ بیاراست‌ و ‌از‌ راه‌ بازشان‌ داشت‌ ‌با‌ ‌آن‌ ‌که‌ اهل‌ فکر و بصیرت‌ بودند