این خود شمایید که اجازه یِ خیانت می دهید....

این خود شمایید که اجازه یِ خیانت می دهید....
شمایید که به اسمِ علاقه
هزاران بار از گناه و خطا و اشتباهش می گذرید
که بارها و بارها فرصتِ جبـران می دهید وقتی می دانید جز تکرارِ هزار باره یِ گناهش چیـزی عایدِ رابطه اتان نمی شود....
نه نه اشتباه نکنیـد
نمیگـویم آدم ها را با یک اشتباه دور بیاندازید
نـه
امـا کمی دیرتـر ببخشید، کمی دیـرتر آغوشِ گذشت به رویش باز کنیـد تا بفهمد هر اشتباهی تاوانی دارد و هر خطایی، مجازاتی....
خیلی هم آسان که ببخشید و بگذرید
می بینید یک روز هزار بار رفته و دور هایش را زده
کیف و حالش را برده و خوش گذرانده و برای بارِ هزار و یکم به آغوشِ همیشه بازُ بخشنده یِ شما بازگشته است....
آنوقت شما می مانید و آدمی که نمیدانید مالِ شماست
یا کنار دستی اتان.....
مقصـر همیشه
خودِ شمـایید که به کسی که شما را خورد و خاکشیر کرده و احساستان را لگد
هزاران بار فرصت اشتبـاه کردن داده اید....!