ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻉ ﺩﺭ ﻧﻘﻄﻪ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﯿﺸﻪ ﺍﺯ ﻫﻤﻮﻥ ﺟﺎﯾ

ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻉ ﺩﺭ ﻧﻘﻄﻪ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﯿﺸﻪ ﺍﺯ ﻫﻤﻮﻥ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻥ ﺑﻮﺩﻥ ، ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪﻥ، ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻭﻥ ﺟﺎ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺩﻩ ﺗﻠﺦ ﻭ ﺷﯿﺮﯾﻦ …ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﻃﻮﻓﺎﻧﯽ …ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻭ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ …
ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺩﻩ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺁﺑﯽ ﺭﻧﮓ ﺷﮑﻞ ﻣﯿﮕﯿﺮﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﯼ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﯼ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﻭﺝ ﻣﯿﺮﺳﻪ ….
ﻣﯿﺘﻮﺍﻥ ﺯﯾﺒﺎ ﺯﯾﺴﺖ…
ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺳﺨﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺩﻟﮕﯿﺮ ﺷﻮﯾﻢ،
ﻧﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﺑﯽ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﮐﻪ ﺑﻤﺎﻧﯿﻢ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﺪ ﻭ ﺧﻮﺏ!
ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ ﻣﯿﮕﺬﺭﻧﺪ،
ﮔﺮﻡ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﻣﯿﺪ…
ﻋﺸﻖ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ…