:

:
خدایا قاضی تویی، کمک کن هیچوقت قضاوت نکنیم، خوب یاد گرفته ایم ورانداز کردن همدیگر را، یک خط کش این دستمان و یک ترازو آن دستمان، اندازه می گیریم و وزن می کنیم،، آدم ها را، رفتارشان را، انتخاب هایشان را، تصمیم هایشان را، حتی قضا و قدرشان را. حواسمان نیست که چه راحت با حرفی که در هوا رها میکنیم چگونه یک نفر را به هم میریزیم،چه سرخوردگی یا دلخوری بجای می‌گذاریم، چقدر زخم میزنیم، حواسمان نیست که مامیگوییم و رهامیکنیم و رد میشویم اما یکی ممکن است گیرکند بین کلمه های ما،بین قضاوت ما،بین برداشت ما،دلی که می‌کشنیم ارزان نیست....