دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ از ﻋﺸﻖ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ

دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ از ﻋﺸﻖ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ

...دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ از ﻋﺸﻖ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ

ﻋﺸﻖ ﯾﮏ ﺟﻮﺷﺶ ﮐﻮر اﺳﺖ و ﭘﯿﻮﻧﺪی از ﺳﺮ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎﯾﯽ ، اﻣﺎ دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﭘﯿﻮﻧﺪی ﺧﻮد آﮔﺎﻩ و از روی ﺑﺼﯿﺮت روﺷﻦ و . زﻻل

ﻋﺸﻖ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻏﺮﯾﺰﻩ آب ﻣﯽ ﺧﻮرد و ﻫﺮ ﭼﻪ از ﻏﺮﯾﺰﻩ ﺳﺮ زﻧﺪ ﺑﯽ ارزش اﺳﺖ و دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ از روح ﻃﻠﻮع ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺗﺎ ﻫﺮ ﺟﺎ ﮐﻪ ﯾﮏ روح ارﺗﻔﺎع دارد ، دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﻧﯿﺰ ﻫﻤﮕﺎم ﺑﺎ . آن اوج ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ

ﻋﺸﻖ ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺑﯽ ارﺗﺒﺎط ﻧﯿﺴﺖ و ﮔﺬر ﻓﺼﻞ ﻫﺎ و ﻋﺒﻮر ﺳﺎل ﻫﺎ ﺑﺮ آن اﺛﺮ ﻣﯽ ﮔﺬارد ، اﻣﺎ دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ در ورای ﺳﻦ و زﻣﺎن و ﻣﺰاج زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺑﺮ آﺷﯿﺎﻧﻪ ﺑﻠﻨﺪش روز ... و روزﮔﺎر را دﺳﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ

ﻋﺸﻖ ، در ﻫﺮ رﻧﮕﯽ و ﺳﻄﺤﯽ ، ﺑﺎ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻣﺤﺴﻮس ، در : ﻧﻬﺎن ﯾﺎ آﺷﮑﺎر راﺑﻄﻪ دارد . ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ﺷﻮﭘﻨﻬﺎور ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺷﻤﺎ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎل ﺑﺮ ﺳﻦ ﻣﻌﺸﻮق ﺗﺎن ﺑﺎﻓﺰاﯾﯿﺪ، آﻧﮕﺎﻩ ﺗﺎﺛﯿﺮ» !« ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ آن را ﺑﺮ روی اﺣﺴﺎس ﺗﺎن ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﯿﺪ

اﻣﺎ دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﭼﻨﺎن در روح ﻏﺮق اﺳﺖ و ﮔﯿﺞ و ﺟﺬب زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻫﺎی روح ﮐﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻫﺎی ﻣﺤﺴﻮس را ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ای . دﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ

ﻋﺸﻖ ﻃﻮﻓﺎﻧﯽ و ﻣﺘﻼﻃﻢ و ﺑﻮﻗﻠﻤﻮن ﺻﻔﺖ اﺳﺖ ، اﻣﺎ . دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ آرام و اﺳﺘﻮار و ﭘﺮوﻗﺎر و ﺳﺮﺷﺎر از ﻧﺠﺎﺑﺖ

ﻋﺸﻖ ﺑﺎ دوری و ﻧﺰدﯾﮑﯽ در ﻧﻮﺳﺎن اﺳﺖ . اﮔﺮ دوری ﺑﻪ ﻃﻮل اﻧﺠﺎﻣﺪ ﺿﻌﯿﻒ ﻣﯽ ﺷﻮد ، اﮔﺮ ﺗﻤﺎس دوام ﯾﺎﺑﺪ ﺑﻪ اﺑﺘﺬال ﻣﯽ ﮐﺸﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺑﯿﻢ و اﻣﯿﺪ و ﺗﺰﻟﺰل و اﺿﻄﺮاب و »دﯾﺪار و ﭘﺮﻫﯿﺰ« ، زﻧﺪﻩ و ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ . اﻣﺎ دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﺑﺎ . اﯾﻦ ﺣﺎﻻت ﻧﺎ آﺷﻨﺎﺳﺖ دﻧﯿﺎﯾﺶ دﻧﯿﺎی دﯾﮕﺮی اﺳﺖ

ﻋﺸﻖ ﺟﻮﺷﺸﯽ ﯾﮏ ﺟﺎﻧﺒﻪ اﺳﺖ ، ﺑﻪ ﻣﻌﺸﻮق ﻧﻤﯽ اﻧﺪﯾﺸﺪ ﮐﻪ ﮐﯿﺴﺖ ؟ ﯾﮏ »ﺧﻮد ﺟﻮﺷﯽ ذاﺗﯽ اﺳﺖ« ، از اﯾﻦ رو ﻫﻤﯿﺸﻪ اﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و در اﻧﺘﺨﺎب ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﻟﻐﺰد و ﯾﺎ ﻫﻤﻮارﻩ ﯾﮑﺠﺎﻧﺒﻪ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ و ﮔﺎﻩ ، ﻣﯿﺎن دو ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﻧﺎ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ، ﻋﺸﻖ ﺟﺮﻗﻪ ﻣﯽ زﻧﺪ ، و ﭼﻮن در ﺗﺎرﯾﮑﯽ اﺳﺖ و ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ ، ﭘﺲ از اﻧﻔﺠﺎر اﯾﻦ ﺻﺎﻋﻘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﭘﺮﺗﻮ روﺷﻨﺎﯾﯽ آن ، ﭼﻬﺮﻩ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ دﯾﺪ و در اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺎﻩ ﭘﺲ از ﺟﺮﻗﻪ زدن ﻋﺸﻖ ، ﻋﺎﺷﻖ و ﻣﻌﺸﻮق ﮐﻪ در ﭼﻬﺮﻩ ﻫﻢ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﻧﺪ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ را ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ و ﺑﯿﮕﺎﻧﮕﯽ و ﻧﺎآﺷﻨﺎﯾﯽ ﭘﺲ از . ﻋﺸﻖ ﮐﻪ درد ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻓﺮاوان اﺳﺖ

اﻣﺎ دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ در روﺷﻨﺎﯾﯽ رﯾﺸﻪ ﻣﯽ ﺑﻨﺪد و در زﯾﺮ ﻧﻮر ﺳﺒﺰ ﻣﯽ ﺷﻮد و رﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و از اﯾﻦ روﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻮارﻩ ﭘﺲ از آﺷﻨﺎﯾﯽ ﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ آﯾﺪ ، و در ﺣﻘﯿﻘﺖ در آﻏﺎز ، دو روح ﺧﻄﻮط آﺷﻨﺎﯾﯽ را در ﺳﯿﻤﺎ و ﻧﮕﺎﻩ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﻨﺪ ، و ﭘﺲ از »آﺷﻨﺎ ﺷﺪن« اﺳﺖ ﮐﻪ »ﺧﻮدﻣﺎﻧﯽ« ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ . دو روح ، ﻧﻪ دو ﻧﻔﺮ ، ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎ ﻫﻢ در ﻋﯿﻦ . رودرﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﻫﺎ اﺣﺴﺎس ﺧﻮدﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮدن ﮐﻨﻨﺪ

ِﻋﺸﻖ ، ﺟﻨﻮن اﺳﺖ و ﺟﻨﻮن ﭼﯿﺰی ﺟﺰ ﺧﺮاﺑﯽ و ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪن« و »اﻧﺪﯾﺸﯿﺪن« ﻧﯿﺴﺖ . اﻣﺎ دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ در» اوج ﻣﻌﺮاﺟﺶ ، از ﺳﺮ ﺣﺪ ﻋﻘﻞ ﻓﺮاﺗﺮ ﻣﯽ رود و ﻓﻬﻤﯿﺪن و اﻧﺪﯾﺸﯿﺪن را ﻧﯿﺰ از زﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻗﻠﻪ ﺑﻠﻨﺪ . اﺷﺮاق ﻣﯽ ﺑﺮد

ﻋﺸﻖ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻫﺎی دﻟﺨﻮاﻩ را در ﻣﻌﺸﻮق ﻣﯽ آﻓﺮﯾﻨﺪ و دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻫﺎی دﻟﺨﻮاﻩ را در »دوﺳﺖ« ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ . و ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ

ﻋﺸﻖ ﯾﮏ ﻓﺮﯾﺐ ﺑﺰرگ و ﻗﻮی اﺳﺖ و دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﯾﮏ . ﺻﺪاﻗﺖ راﺳﺘﯿﻦ و ﺻﻤﯿﻤﯽ ، ﺑﯽ اﻧﺘﻬﺎ و ﻣﻄﻠﻖ

. ﻋﺸﻖ ﺑﯿﻨﺎﯾﯽ را ﻣﯽ ﮔﯿﺮد و دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﻣﯽ دﻫﺪ

ﻋﺸﻖ ﻫﻤﻮارﻩ ﺑﺎ ﺷﮏ آﻟﻮدﻩ اﺳﺖ و دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﺳﺮاﭘﺎ ، ﯾﻘﯿﻦ اﺳﺖ و ﺷﮏ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ . از ﻋﺸﻖ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﻧﻮﺷﯿﻢ ، ﺳﯿﺮاب ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ و از دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﺸﻨﻪ ﺗﺮ ، ﻋﺸﻖ ﻫﺮﭼﻪ دﯾﺮﺗﺮ ﻣﯽ ﭘﺎﯾﺪ ﮐﻬﻨﻪ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد و . دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﻧﻮﺗﺮ

ﻋﺸﻖ ﺗﻤﻠﮏ ﻣﻌﺸﻮق اﺳﺖ و دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﺗﺸﻨﮕﯽ ﻣﺤﻮ . ﺷﺪن در دوﺳﺖ

ﻋﺸﻖ ﻟﺬت ﺟﺴﺘﻦ اﺳﺖ و دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﭘﻨﺎﻩ ﺟﺴﺘﻦ ، ﻋﺸﻖ ﻏﺬا ﺧﻮردن ﯾﮏ ﮔﺮﺳﻨﻪ اﺳﺖ و دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ »ﻫﻤﺰﺑﺎﻧﯽ در . ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﯾﺎﻓﺘﻦ« اﺳﺖ

ﻋﺸﻖ ﮔﺎﻩ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﮔﺎﻩ ﺳﺮد ﻣﯽ ﺷﻮد و ﮔﺎﻩ ﻣﯽ ﺳﻮزاﻧﺪ . اﻣﺎ دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ از ﺟﺎی ﺧﻮﯾﺶ ، از ﮐﻨﺎر دوﺳﺖ ﺧﻮﯾﺶ ، ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﺧﯿﺰد ؛ ﺳﺮد ﻧﻤﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ داغ ﻧﯿﺴﺖ ؛ ﻧﻤﯽ . ﺳﻮزاﻧﺪ ﮐﻪ ﺳﻮزاﻧﻨﺪﻩ ﻧﯿﺴﺖ

ﻋﺸﻖ رو ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ ﺧﻮد دارد . ﺧﻮد ﺧﻮاﻩ اﺳﺖ و ﺧﻮد ﭘﺎ و ﺣﺴﻮد و ﻣﻌﺸﻮق را ﺑﺮای ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﺘﺪ و ﻣﯽ ﺳﺘﺎﯾﺪ ، اﻣﺎ دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ رو ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ دوﺳﺖ دارد ، دوﺳﺖ ﺧﻮاﻩ اﺳﺖ و دوﺳﺖ ﭘﺎ و ﺧﻮد را ﺑﺮای دوﺳﺖ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ و او را ﺑﺮای او دوﺳﺖ ﻣﯽ دارد و ﺧﻮد . در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﮐﻪ دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ از ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺗﺮ اﺳﺖ و ﻣﻦ ، ﻫﺮﮔﺰ ، ﺧﻮد ... را ﺗﺎ ﺳﻄﺢ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮﯾﻦ ﻗﻠﻪ . ﻋﺸﻖ ﻫﺎی ﺑﻠﻨﺪ ، ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﺨﻮاﻫﻢ آورد

دﮐﺘﺮ ﻋﻠﯽ ﺷﺮﯾﻌﺘﯽ