نقد فیلم کج پیله

کج پیله به کارگردانیِ هاتف علیمردانی پروازی است در آغوشِ کرم‌های شب‌تابِ خاموش که شعری با زبانِ بونوئل‌ای، لوئیس بونوئل کارگردان و فیلم‌سازِ اسپانیایی، و همراهیِ انتزاعیْ از جنس «مسخره‌باز» همایون غنی‌زاده، را یادآوری می‌کند. النازِ شاکردوست مهارت بالایی از هنرِ بازیگریِ خود را به نمایش می‌گذارد. هم اَسد و هم سیما در این فیلم بخشی از وجودِ ژولیتی او با لحنِ شکسپیر هستند. در حقیقت ما از طرزِ راه رفتن و چشم‌های او می‌فهمیم که او اسد نیست اما نعیمه نظام‌دوست که دیگر شورَش را در آورده در پرداخت به کمدیِ موقعیت، یا خواسته‌ی کارگردان از او بوده، بوسه‌های وحشی‌ای به گونه‌ی الناز می‌زند که ما به جنسیتِ بازیِ شاکردوست شک می‌کنیم. اولاً به باور من سینما آینه‌ای از رویای پرداخت نشدنی در تئاتر است. این که ما نمایش‌نامه‌ای از شکسپیر را بهانه برای کشف و شهودِ فردی کنیم یا با تبلیغِ یک شامپو و چهره‌پردازی و گریم بخواهیم کسی خود را جای کسی که درموردِ او اشتباه قضاوت کرده بگذارد، غلط است. درام نباید با توسل به من اگر جای او بودم و... شکل بگیرد بلکه باید هم من را نشان دهد هم او را و...
متن کامل را در مجله سینمایی برداشت بلند بخوانید.
https://longtake.ir/mag/?p=25909
ویدئوی مرتبط را در کانال آپارات من ببینید.
https://aparat.com/v/kio19sd
✍️ #علی_رفیعی_وردنجانی
دیدگاه ها (۰)

نقد فیلم «من می‌ترسم» به بهانه‌ی اکران

نقد فیلم «ساعت پربیننده»

نقد فیلم «اتاق‌های پشتی»

آپدیت اینستاگرام TirTir با مصاحبه‌ای با تهیونگ:🐯🤍‌●ترجمه‌ی م...

تلاش جریان‌های فرهنگی و رسانه‌ای برای کم‌رنگ کردن حجاب در می...

نقد فیلم «قمارباز» به بهانه اکران آنلاین

رونمایی از مستند مسعود

دانلود فیلم طنز «کج پیله» الناز شاکردوست

«الناز شاکردوست» از مرگ نجات یافتبه گزارش بانی‌فیلم، این حاد...

نقد فیلم «قرمز یواش»

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط