دوست داشتنت را به من بسپار

دوست داشتنت را به من بسپار
 یک روز ترا از عمق قصه های هزار و یک شب بیرون می کشم
 و به آرامی پای فنجان قهوه ام می نشانم
به تو می آموزم که چگونه از بعیدترین روزن قلبم وارد شوی
 و در بهترین نقطه ی آن ساکن !
 آنگاه تو را پنهان می کنم
 پشت کوهی از تشبیه های شاعرانه
 پشت انبوهی از قصه های عاشقانه
 پشت غزل و قصیده
 پشت کنایه و ایهام
 چنان که هیچ چشم پرسشگری تو را نبیند
 و هیچ دست مشتاقی به تو نرسد
 من تو را دوست خواهم داشت
 آرام و ممتد . . .
 ساکت و صبور . . .
 چنان که پادشاه قصه های شهرزاد را ناتمام رها کند
 و بهرام از هفت کوشک دل بکند
 و شتابان به دیدار تو بیایند
 من می توانم زیباترین ترکیبها را کنار هم بچینم
 و تو را در اوج غزلی زیبا بستایم
 ببین ! من عاشقت بودن را خوب بلدم !
 دوست داشتنت را به من بسپار . . .