بی هوا امروز یاد بغض سال 88افتادم...

بی هوا امروز یاد بغض سال 88افتادم...
آخ کار ما به کجا رسید...بغض کردی و اشک ریختی برای ما؟حضرت دلبر ؟
الهی جان ناقابلم فدای جان قابل داری که ناقبلش خواندی
هنوز هم یاد دارم آخر خطبه ی مظلومانه ات را مقتدر ترین مظلوم من...:
"ای سید ما
ای مولای ما
ما آنچه باید بکنیم انجام میدیم
و آنچه باید بگیم رو هم خواهیم گفت
من جان ناقابلی دارم
جسم ناقصی دارم...
اندک آبرویی رو هم دارم که این رو هم خود شما به ما دادی
همه ی اینها رو من کف دست گرفتم در راه این انقلاب
و در راه این اسلام فدا خواهم کرد
اینها هم نثار شما باشه
سید ما مولای ما
دعا کن برای ما
صاحب ما تویی
صاحب این کشور تویی
صاحب این انقلاب تویی
ما این راه را ادامه خواهیم داد
با قدرت هم ادامه خواهیم داد
در این راه مارو با دعای خود
با حمایت خود با توجه خود
پشتیبانی بفرما"
آخ دل سنگ برای مظلومیتت آب شد الهی به فدات بشم دنیای من...
اشک ریختنت از بدترین خاطرات عمرم بود...
(ایشاالله با اون دستایی که داره نشون از علمدار القمه
پرچمو میده رهبر آزاده ی ما دست عزیز فاطمه)