دوستت دارم ودانم که تویی دشمن جانم*

دوستت دارم ودانم که تویی دشمن جانم*
ارچه بادشمن جانم شوه ام دوست ندانم*
غمم این است که چون ماه نو انگشت نمایی*
ورنه غم نیست که درعشق تو رسوای جهانم*