تاریخ کوتاه ایران و جهان-913 (ویرایش 3)

تاریخ کوتاه ایران و جهان-913 (ویرایش 3)
_____________________________
در روز 31 ژانویهء سال 661 ز. {زادروزی}(میلادی) ، با کشته شدن «علی ابن ابی‌طالب» (1) ، بدست یکی از هموندان (اعضای) گروه «خوارج» (2) ، بنام «عبدالرحمن ابن ملجم» (3) ؛ «معاویه ابن ابوسفیان» (4) ؛ با به زیر فرمان خود درآوردن قلمروی عرب‌ها ، فرمانروائی (خلافت) «خاندان اموی» (5) را ، پایه‌گذاری کرد ؛ و به پایتختی شهر «کوفه» ، پایان داد ، و شهر «دمشق» را پایتخت خود گرداند . یادآوری میشود که «عثمان ابن عفان» (6) نیز ، از خویشان نزدیک «معاویه ابن ابوسفیان» ، بوده است (5).

معاویه (4) ، نخستین فرمانروائی (خلیفه‌ای) بود که سادگی فرمانروائی (خلافت) پیش از خود را از میان برداشت ؛ و آرایه‌گرائی (تجمل) پرهزینه را در دربار فرمانروائی (خلافت) ، روان (رایج) کرد (4) . او همچنین ، بسیاری ازپیروان علی ، مانند «حجر ابن عدی» ، «مالک اشتر» ، «محمد ابن ابی بکر» را کشت ؛ و فرمانروائی (خلافت) را فرزندرسی (ارثی) کرد ؛ و به همین چرائی‌ها (دلایل) ، با واخواهی (اعتراض) دیگران روبرو شد (4).

علی در زمان عثمان ، از بالاگرفتن توان (قدرت) معاویه ، بسیار ناخرسند (ناراضی) بود ؛ و عثمان را چندبار به برکنار کردن (عزل) معاویه ، برانگیخت (تشویق کرد) ؛ ولی عثمان ، نه تنها معاویه را برکنار نکرد ؛ بلکه او را جوان قریش و فرزند آبرومند (شریف) قریش نامید (4) . علی ، معاویه را دشمن عثمان نامید و درنگ او را پسندیده (جایز) نمیدانست ، و حتی در نمازهای خود ، او را دشنام میداد (لعن میکرد) (4) . علی در زمان فرمانروائی (خلافت) خود ، حتی برای یک روز هم ، فرمانروایی معاویه بر شام را نپذیرفت (4).

معاویه ، با خدایارگرایان (مسیحیان) شام ، رفتاری نرم (ملایم) را درپیش گرفت ؛ زیرا آنها می‌توانستند در راهبری (ادارهٔ) کارهای فرمانروائی (خلافت) ، و سامان بخشیدن به همایه‌رس‌گیری (مالیات‌گیری) ، وی را یاری دهند (4) . معاویه ، که برای راهبری (ادارهء) کشور ، از شیوه‌های رومی پیروی می‌کرد ، سازمان‌های «فرست» (پست) و «داده‌ورزی» (اطلاعات) پیشرفته‌ای را بوجود آورد (4).

پس از کشته شدن علی ابن ابی‌طالب ، معاویه به کوفه رفت و با «عبید الله ابن عباس» ، و «حسن ابن علی» ، «پیمان آشتی (صلح)» دستینه کرد ؛ و سپس ، برای استان‌های «میاندورود دجله‌فرات» ، استاندارهائی را برگزید . معاویه ، کوشش داشت تا نامی‌ترین (مشهورترین) برجستگان (نخبگان) و سرداران عرب را بکار بگمارد ، تا بتواند فرمانروائی (خلافت) خود را پااستوار (محکم) کند (4) . او همچنین ، تیره‌های (قبایل) توانمند (قدرتمند) یمنی را پشتیبان خود گرداند ؛ ولی همیشه می کوشید که فرپیشه‌های (مناصب) فرجا (مهم) را به قریشی‌ها و بویژه به هموندان (اعضای) خاندان «بنی‌امیه» بسپارد (4).

روان (پیش "ر") : رایج
(1) https://en.wikipedia.org/wiki/Ali
(2) https://en.wikipedia.org/wiki/Khawarij
(3) https://en.wikipedia.org/wiki/Abd_al-Rahman_ibn_Muljam
(4) https://en.wikipedia.org/wiki/Muawiyah_I
(5) https://en.wikipedia.org/wiki/Umayyad_dynasty
(6) https://en.wikipedia.org/wiki/Uthman