من برای پُل غصه نمی‌خورم. من برای سنگ و آهن غصه نمی‌خورم.

من برای پُل غصه نمی‌خورم. من برای سنگ و آهن غصه نمی‌خورم. هزاران مهندس باغیرت ایرانی با توانایی علمی و فنی بومی دوباره آن را می‌سازند. از پول مالیات و نفت من و شما دوباره آن ساخته می‌شود.

غصه من از «نفهمی» است. با مالیات و پول نفت هم نمی‌شود یک عده را از خواب غفلت بیدار کرد. صدای بمب و موشک دشمن هم یک عده را بیدار نکرد. غصه از وطن‌فروشی و باور و اعتماد به دشمن است. دشمنی که یک عده ساده‌لوح می‌گفتند: زیرساخت نمی‌زند!