نامههای تشکرهای پسرا توی پنجمین آلبوم استودیویی خودشون

*نامه‌های تشکرهای پسرا توی پنجمین آلبوم استودیویی خودشون، آریرانگ* 👇
*تهیونگ:*
این نامه رو می‌نویسم با این فکر که فقط آرمی قراره بخونتش.
آرمی… خیلی وقته منتظرم بودید، نه؟ انقدر گذشته که خودمم زمان از دستم در رفته. از کجا شروع کنم؟
اول از همه، همون‌طور که احتمالاً خودتون می‌دونید، دوران سربازی اصلاً آسون نبود. خیلی دلم براتون تنگ شده بود و می‌خواستم هرچه زودتر از طریق موسیقی باهاتون حرف بزنم.
بعد از اینکه خواب کنسرت با شماها رو می‌دیدم، بالشم خیس می‌شد و خیلی به گذر زمان فکر می‌کردم. همین که خدمتم تموم شد، می‌خواستم بدوئم سمتتون و بپرم بغل آرمی و بگم «آرمی من برگشتم!»
ولی خب به یه آهنگ کامبک نیاز داشتیم و نداشتیمش؛ پس شروع کردیم به ساختنش… و حالا اینجاییم!
پروسه آماده‌سازی طولانی بود، ولی توی اون مدت، مدام به خاطراتی که قراره با آرمی بسازیم فکر می‌کردم و با اعضا سخت روی آلبوم کار کردیم. هرچند انتظار سخت بود، ولی همه‌چیزو طوری آماده کردیم که این سختی به چشم نیاد.
این آلبوم شاید شروع ورژن دوم بی‌تی‌اس باشه و شاید یه کم متفاوت به نظر بیاد،
ولی واقعاً براش خیلی زحمت کشیدیم. می‌خواستیم به آرمی نشونش بدیم، پس لطفاً زیاد گوشش بدین و خیلی دوستش داشته باشین و ممنون که صبر کردین. می‌دونم این مدت چقدر طولانی و سخت بود و چی‌ها پشت سر گذاشتین، ولی بازم ممنون که بهمون اعتماد کردین و منتظر موندین.
حالا بیاین از لحظه‌های خوش لذت ببریم! منم خیلی منتظر این لحظه بودم. هردومون منتظر بودیم، پس لطفاً منو هم دوست داشته باشین.
ناامیدتون نمی‌کنم، عشقی که بهم دادین رو جبران می‌کنم. دوستتون دارم... همتون رو.
و به مادربزرگم که توی بهشته: ممنون که مراقبم بودی و همیشه حفظم کردی.