من که همچون بت پرستیدم تو را

من که همچون بت پرستیدم تو را
هر کجا رفتم فقط دیدم تو را

با تمام گریه ها از دست تو
می شکستم بغض و خندیدم تو را

پس چرا آزردنم را دوست داری؟
حسرتُ غم خوردنم را دوست داری؟

مثل من هرگز کسی عاشق نبوده
سوختن از عشق را لایق نبوده

از توام بر آتش و خاموشم از تو
تا نگویی در وفا صادق نبوده

هر چه میسوزم تو میگویی کم است
قصه ام ورد تمام عالم است