خــــــــــدایا ......

خــــــــــدایا ......
جــــورے دستم را بگیر و بلندم ڪن 

ڪــہ هــمہ اطرافیانم یادشان بماند
مــــــــن هــم خــــــــــدایــے دارم .....
‍
یادشان بــــماند ژِســــــتِ خـدایــے
بَــرازنده بـنده ے خـــدا نـــیست ...
‍
یادشــان بــماند حــــرفهایــشان 
تـــا اَبـــــد در خـــاطرم خـــواهد مــــاند

حتــے اگـــر بـــہ رویشان لبخند بزنم 
و هـــــیـــــــچ نــــــگـــــــویم .....
‍
یادشـــــان بــــــمانـــــد
همان گونہ ڪــہ با حـرف هایشان 
دلـــــــم را شـڪـــــستــــند

تــــو آن بالا همـــہ را شنیده ای...