دوست دارم که بپوشی

دوست دارم که بپوشی
رُخِ همچون قَمَرَت
تا چو خورشید
نبینند به هر بام و دَرَت
جُرمِ بیگانه نباشد
که تو خود صورتِ خویش
گر در آیینه ببینی
بِرَوَد دِل زِ بَرَت...