حامد فیضیان

حامد فیضیان


وی در 29 شهریور ماه 1356 متولد شد و تحصیلات ابتدایی را در خرم آباد و الشتر گذراند پس از بازگشت از الشتر به خرم آباد در سال 1367 استاد فرج علیپور کمانچه ای برایش ساخت که هنوز هم از آن ساز نگهداری می کند . در تابستان 1368 از محضر اساتیدی چون : زنده یاد حسین سالم ، احمد مراحمی ، هاشم پشتدار و زنده یاد محمد نظری
استفاده وافری کرد . از هر فرصتی که به دست می آمد برای تمرین استفاده میکرد . ( ساز و ساز ، کمانچه و کمانچه ، تمرین و تمرین ) در همسایگیشان مردی که مرتضی رحمتی نام داشت کمانچه مینواخت . مشوقش شد ، سازش را کوک می کرد و معلمی خوش اخلاق بود ، آشنایی با ایشان نقطه عطفی شد برای جوشش احساس و دلباختگی به کمانچه ، به تبع آن با همسن و سالهایش گروهی تشکیل دادند و به اتفاق روی سن رفتند و اجرا هم کردند . در جشنواره هایی چون : فجر ، فتح ، کوچ ، دفاع مقدس ، تال و ... شرکت داشته و اجراها و کنسرتهای متعددی انجام داد از سال 1374 با صدا و سیمای خرم آباد بعنوان نوازنده و آهنگساز و از سال 1380 با اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لرستان بعنوان مدرس همکاری داشته و دارد . بهار مالگه ، سی پریسک ، دنگ بارو ، قاف خیال عناوین آثاری هستند که در آنها مستقلاً بعنوان آهنگساز و نوازنده حضور داشته است. در چند اثر نیز بعنوان شاعر و نوازنده با خوانندگان و هنرمندان مختلفی به همکاری پرداخته است و در اثر جدید به نام گلارا (برگرد ) با تنظیم رضا پرویززاده بعنوان نوازنده ، خواننده و آهنگساز حضور داشته است . در سال 1382به جمع آوری ابیاتی از شعرای بومی پرداخته و در قالب مجموعه ای با عنوان ( دلسرو ) آن را تقدیم به علاقه مندان فرهنگ بومی دیارش نمود . هم اکنون نیز مشغول تدوین و ویراستاری نخستین مجموعه سروده های خود با عنوان ( زنگ تر ) می باشد که به زودی آنرا در دسترس علاقمندان قرار خواهد گرفت .